Bladerend door het foto archief kwam ik onderstaande foto tegen. In het kader van: Wat deed ik vroeger ook al weer op mijn papadag? Juist: experimenten met mijn vers geboren baby. Electrodes ftw!
Deze foto is van Bloem in mei 2006, tijdens een onderzoek bij het FC Donders instituut in Nijmegen.
Ok, Ok, de èchte hoofdrol in het kerstverhaal is natuurlijk het kindeke. En het èchte grote kerst-op-school-toneelstuk was buiten op het schoolplein.
Maar toch was de rol van Bloem belangrijk: ze was Maria in het klas-toneelstukje. Ze speelde haar rol voortreffelijk, onder toeziend oog van alle klasgenootjes, juffen en vele ouders, waaronder 2 hele trotse 
Bloem in de hoofdrol
Op deze actiefoto is haar glorieuze opkomst te zien, op de rug van de ezel, Berend.
Een stedentripje hoeft niet ver weg om leuk te zijn. Dit weekend hebben we een hele korte vakantie genoten op 70km van Nijmegen, in Eindhoven.
We hebben lekker gewinkeld en gegeten (in eetcafé Ons, gezellig en lekker), maar ook cultureel gedaan. Zaterdagavond naar De Helaasheid de Dingen gegaan (prachtige film, zie de trailer), en zondagmiddag naar het Van Abbe museum geweest en daar een goede en leuke rondleiding genoten.
Linda op de bank
De kinderen hebben zich ondertussen uitstekend vermaakt bij Opa en Oma. Iedereen blij, weekend geslaagd.
Quiztijd! In welke van deze light producten zitten meer calorieën per 100 gram?
a) Calvé halfvolle mayo 50% minder vet
b) less naughty Pringles rice infusions sour cream & onion
Wie is de lightste?
De tijd gaat nu in! Lees verder…
Gisteren ontdekt, heel erg mooi:
Arthur Ganson is een kunstenaar die gefascineerd is door beweging. Hij heeft het ongewone talent om de beweging van een voorwerp in zijn hoofd te ontleden, te projecteren, te doorgronden, en er mee te spelen.
Vervolgens heeft hij het geduld, de kunde en de precisie om dit beeld wat in zijn hoofd zit om te zetten naar fascinerende machines in allerlei soorten en maten. Soms met grote, stevige tandwielen, maar ook vaak met fragiele constructies van ijzerdraad.
Als je een kwartiertje hebt, kijk dan zijn presentatie op TED.com. Hier zie je veel meer voorbeelden, en gunt hij je een kijkje in zijn hoofd. Aanrader.
Een polsbandje associeer ik normaal gesproken met popfestivals. Evenementen waar je heen gaat en bekafen gebroken terug komt. Sinds twee weken heb ik een nieuwe associatie: all-in. Onbeperkt ijsjes eten, drankjes drinken en eten opscheppen. Heel anders dan op Lowlands dus 
.
Voor wie het nog niet wist, of wie zich afvroeg waarom ik zo bruin ben nu: we zijn sinds een tijdje terug uit Turkije. Met het gezin en mijn ouders hebben we een weekje doorgebracht in het goede weer, tussen het goede eten, in een goed resort.
Turks strand
Het is niet iets wat ik ooit zelf zou hebben gekozen om te doen. Dat wil niet zeggen dat ik het niet heel erg naar mijn zin heb gehad. Ary, bedankt dat je je verjaardag op deze manier hebt gevierd met ons!
Voor meer foto’s: klik op de strandfoto hierboven, of bekijk mijn vader’s Flickr set.
Vandaag was een grote dag voor Bloem: haar eerste schooldag!
Om half negen stond ze voor het hek van basisschool de Hazesprong. Rugzakje op de rug (inhoud: 1 beker diksap, een bakje met partjes appel), en de hand van mama stevig vast.
Het was behoorlijk spannend voor zowel Bloem als voor Linda, maar het is allemaal heel soepel, vrolijk en tranenloos verlopen. Ze ging gelijk meedoen, mee zingen, en ze heeft zelfs ook al wat gezegd in de kring. Niet slecht, vind ik. Ik ben dan ook behoorlijk trots.
Morgen een uitgebreider verslag, dan breng ik Bloem zelf naar school. Stay tuned!
Update: Bloem gaat ondertussen al weer een tijdje naar school, maar ze doet het zo goed, dat er weinig te melden valt. Ze vindt het leuk, is vrij, niet verlegen, en gaat met plezier. Houden zo!
Vannacht weer eens een nachtje gekampeerd in het “skj bos”. Oude herinneringen, nieuwe mensen. Het was super gezellig!
Een jong kinderleven telt een hoge mijlpalendichtheid. Vandaag was het Tranenfeest van Bloem. In mensentaal: de laatste dag op de kinderopvang.
Bijna vier jaar lang 3 dagen per week heeft ze bij de opvang doorgebracht. Vanmiddag eindigde het allemaal met een mutsje, wat liedjes, een traktatie, en een hoop gezwaai. Het doet je beseffen dat de tijd vliegt.
Het feest was trouwens best vrolijk, voor een tranenfeest. Hieronder wat foto’s:
Het is een vreselijk woord. De doordeweekse dag waarop ik niet werk. De dag die voor vrouwen gewoon parttime dag heet. Papadag.
Vandaag, dinsdag, is het papadag. En omdat het zo’n kleffe naam heeft, maak ik er maar een kleffe, kneuterige, knusse dag van. Geen was ophangen dus. Geen gras maaien of verzekeringspapieren uitzoeken. Het is tenslotte geen parttime dag. Nee, papadag.
Vandaag met het poppenhuis gespeeld, cake gebakken, geknutseld, en lopen dollen in de schoenenwinkel.
Leve papadag!
